Pizza in Noorwegen
Ik ben net terug van een reis boven de poolcirkel, naar de stad Tromsø. Tijd dus om eens een pizza te proberen in Noorwegen. Je zou het misschien niet verwachten, maar er zijn daar ontzettend veel pizzeria’s. Dat komt waarschijnlijk door het grote aantal studenten hier, zo’n 16.000. Het is een heel bijzondere plek in deze tijd van het jaar. In één week tijd hadden we elke dag een uur en een kwartier minder daglicht, en volgende week – dan is het al eind november – zal de zon zich helemaal niet meer laten zien tot half januari. Niet dat het dan de hele dag helemaal donker is. Er is nog steeds een soort schemering. Er hingen ook al volop kerstlichtjes in de stad. Echt heel mooi, want hier in Nederland wachten we meestal tot na Sinterklaas om ze op te hangen.
Als pizzaliefhebber moest ik natuurlijk ook hier de pizzeria bezoeken. Tijd dus voor een recensie over pizza in Noorwegen. Het is altijd interessant om te zien wat ze in andere landen op pizza’s doen en of je lokale culinaire tradities en ingrediënten kunt ontdekken. Uit ervaring kan ik je vertellen dat dit zeker het geval is. Gelukkig heb ik bij de eerste pizzeria een foto van het menu gemaakt. Dat was niet om er een blogpost over te schrijven, maar omdat ik mijn leesbril was vergeten.
White and Read Pizza
Ze maakten onderscheid tussen witte en rode pizza’s. We bestelden er één van elk en deelden ze. De rode pizza was belegd met – dit zal waarschijnlijk geen verrassing zijn – tomatensaus. De witte had wat ze ‘witte saus’ noemen, hoewel ik denk dat het eigenlijk een bechamelsaus was. Beide waren erg lekker, maar voor mij leek de witte meer op Flammkuchen, zoals we die in Duitsland krijgen. Als je kijkt naar de gebruikte ingrediënten, zijn veel daarvan vrij standaard voor pizza’s over de hele wereld, zoals mozzarella, ui, champignons, salami en oregano.
Maar er waren ook tal van toppings die je volgens mij niet snel in traditionele pizzeria’s tegenkomt, zoals gemarineerde boerenkool, ingemaakte wortel, geroosterde pistachenoten en rode bosbessen. Een van de witte pizza’s had rendiervlees als topping. Helaas hebben we die niet geproefd, maar achteraf gezien hebben we daar toch een beetje spijt van. Dat zou een unieke kans zijn geweest. Er stond zelfs een pizza met truffel op het menu, en telkens als ik dat op een menu zie staan, stop ik met het lezen van de rest. Ik ben er zo dol op dat ik het gewoon niet kan weerstaan.
Later deze week ga ik een of twee recepten van het menu uitproberen en die op onze receptenpagina plaatsen. Ik heb geen rendiervlees mee teruggenomen, en onze supermarkt verkoopt het zeker niet, dus het zal iets anders moeten worden. Misschien wel iets met bechamelsaus.
Nu ben ik weer terug in ons nog steeds herfstige, regenachtige land. Het is wel even wennen na een week vol sneeuw, koud weer, rendieren, prachtige uitzichten, fjorden, heerlijk eten (heel veel vis), korte dagen maar lange avonden, en geweldige maaltijden. Gelukkig hebben we nog steeds de foto’s.
Conclusie: Pizza in Noorwegen is verrassend gevarieerd